Mijn hart gaat sneller kloppen als ik een groep mensen samen aan de slag zie gaan om plannen te realiseren waarvan zij zeggen: “Dit is belangrijk! Dit doel willen wij halen, want het bouwt mee aan een toekomst waarvan wij dromen!”

Om dat mogelijk te maken ben ik nu een traject ingeslagen waarin ik onderzoek welke voorwaarden, welke ingrediënten een evenement nodig heeft om van bezoekers participanten te maken.
Inpiratie: De oneliner van het Magneetfestival: “No spectators; only participators”

Binnenkort zal ik helder op een rij zetten, welke richtlijnen ik zoal tegenkom en gebruik. Maar hier eerst de lijst van leerzame…
-…projecten die ik de afgelopen maanden heb uitgevoerd
-…mensen met wie ik heb samen gewerkt

Om die lijst te zien klik hier:

7 Days of Inspiration: Een landelijk grassroots project, waarbij wereldverbeteraars elkaar opzochten om samen allerlei mooie projecten op te zetten. Explosie van projecten was in maart 2011. Alles zonder geld: we boorden in plaats daarvan ‘sociaal kapitaal’ aan. Ik was stadscoördinator Utrecht en heb me suf geleerd over waarom mensen het wel en waarom mensen het niet lukt om van mooie ideeën tot geslaagde projecten te komen.

Noor Bongers Onderneemt! Noor Bongers is een vrouw met een visie waar de wereld nu om vraagt. Beginnen bij plezier in ontmoeting en samen doen > doorpakken op professioneel niveau > medewerkers, directie en bestuur uitdagen lef te tonen om het experiment aan te gaan > Noor heeft ideeën en slagkracht om werkelijke sociale vernieuwing door te zetten. Samen met Dennis Kerkhoven hebben Noor en ik een concept uitgewerkt voor gemeenten die aan de slag willen met burgerparticipatie, van aanbodgericht naar vraaggericht dienst verlenen. Een energieke samenwerking! Ik leer enorm veel over netwerkvorming, over de uitgangspunten om verantwoordelijkheid bij de mensen zelf te laten, en over dat idealisme nu pragmatisme heet.

Occupy Amsterdam: Occupy begon voor mij met de enorme positieve verbazing die ik kreeg bij de ontmoeting met occupyers: wat een energie, wat een zachtheid, wat een openheid, wat een strijdbaarheid, wat een saamhorigheid, en wat voel ik mij thuis. Dit is belangrijk, ik doe mee!
Na twee weken occupy ondersteunen (ik coördineerde de optredens op het beursplein) begon mij te dagen dat deze zichzelf bottom up organiserende beweging mij ook heel veel leert over participatie van mensen! En inderdaad, ik leer enorm snel: door er praktisch aan bij te dragen en door de beweging als geheel te analyseren.  Op 22 dec interviewt Paul Rosenmöller mij een uur lang in OBA live op radio 5 over occupy, van 19:00-20:00…!
Ik heb ondertussen ook het netwerk Occupy Yourself opgericht: voor mensen die in het land activiteiten willen ontplooien om de dialoog op te zetten over alternatieve oplossingen voor de wereld in verbinding met wat jij zelf kunt doen!

Het stadsdeel Watergraafsmeer nodigde mij uit om op hun #UrbanLab te vertellen wat zij zouden kunnen leren van Occupy om lokale burgerinitiatieven beter te begeleiden. Heel spannend, want wie van hen zit nu te wachten op een occupyer? Maar… de workshop sloeg aan en de energie die ik met de deelnemers had gemobiliseerd sloeg over naar de andere aanwezigen op het #UrbanLab. Drie punten die hen inspireerden om in hun eigen werk toe te passen: 1) Alleen urgentie of hoogste ambitie activeert, 2) Eigen verantwoordelijkheid ontstaat waar geen leiding is (je kunt niks afschuiven) 3) Mensen werken samen in ‘zwermen’: ofwel in groepen van gelijkgestemden of mensen met gedeelde passie en interesse (dus niet ‘beste wijkbewoner’; maar ‘beste Jan, jij doet al veel op het gebied van zonnepanelen, wil jij eens meedoen met…?’)

Met Lara Simons maakte ik de afgelopen tijd het Boekje “Buurtbewoners!” Een reis-door-de-wijk-gidsje met tips van bewoners van de mooiste plekjes uit de buurt. Het boekje is het welkomstcadeautje aan de nieuwe bewoners van een nieuwbouwwijk in Utrecht. Lara is een natuurtalent in het leggen van verbindingen… Bij elk vraagstuk bestaat vast al een oplossing, en het is de kunst om de mensen op te sporen die die oplossing al gevonden hadden: zo weet zij waar initiatieven van wijkbewoners zitten, waar cultuurinstellingen mee bezig zijn, welke broed-plaatsen er zijn of waar de hippe plekken zijn waar mensen zich verbinden… Erg leerzaam om van haar af te kijken en zeer inspirerend!

Natural Networking Festival: een netwerkfestival voor en door slimme en creatieve ondernemers met een hart voor een mooiere wereld. Ik participeer al 4 jaar zeer actief in dit jaarlijkse festival in de Drentse bossen.

Met Roel in ‘t Veld organiseerde ik de afgelopen maanden 4 sessies over “Botsende Rationaliteiten”: we gingen met overheids-professionals op zoek naar wat ambtenaren nu zelf kunnen doen aan situaties waarin mensen met tegengestelde ‘filosofie’ of ‘overtuiging’ niet tot vruchtbare samenwerking komen.

Samen met Jan Riemersma en Judith Verberne heb ik het Broodfonds Tollentijn in Utrecht opgericht, het tweede Broodfonds in Nederland. Het is een inkomensvoorziening voor kleine ondernemers, in periodes van ziekte. Een groep van 20 to 50 ondernemers schenken elkaar een bedrag bij ziekte. De groep bepaalt zelf hoe het te werk wil gaan en gaat uit van solidariteit en vertrouwen. Ik werd erover geïnterviewd door het Financieel Dagblad. Het Broodfonds is ontwikkeld door de Broodfondsmakers VOF.

Willemijn Phielix: een jonge onderneemster die het lukt om grote instellingen mee te krijgen in werkelijke co-creatie… De afgelopen maanden ben ik een aantal keer de brainstormbegeleider geweest tijdens haar co-creatie sessies en dat was super inspirerend en leuk!

Co-creatieweek Provincie Utrecht: Via Gloria Geschiere heb ik een workshop co-creatie gegeven voor medewerkers van de provincie Utrecht. Ik heb ge-experimenteerd met een uitgebreide voorstelronde om op een rustig ontmoetingsniveau te komen, vanaf waar we onze persoonlijke toekomstdromen voor Utrecht konden uiten en daartussen verbanden konden leggen. Veel tijd nemen voor ontmoeting bleek erg waardevol: daarna kon men des te sneller en krachtiger aan de slag om van de gezamenlijke beelden een filmpje te maken.

Voor de opening van de presentatie van Levensboeken van de Vrijwilligerscentrale Utrecht heb ik samen met Saskia Quax een korte film gemaakt over de ouderen die hadden meegedaan. Daarnaast heb ik een meneer van 85 jaar oud geregisseerd om zijn verhaal live op een bijzondere manier te vertolken. Ik werk heel graag met ‘ras-netwerkster’ Melissa Romani, die dit project binnen de Vrijwilligerscentrale leidt: een onuitputtelijke bron van energie, ideeën, en vooral liefde voor mensen…

Foto’s: Sebastiaan ter Burg cc by-SA 2.0

Concept:
Mijn collega Lara Simons en ik hebben samen alle kanten van het event op een rij gezet en ervoor gezorgd dat die onderdelen van het feest goed in elkaar zouden vallen. We hebben de naam Brand New Dreef Party aangedragen, de communicatie eromheen helpen opzetten en uitvoeren, en de gehele productie en productieleiding van het evenement uitgevoerd.

Resultaat:
De Brand New Dreef Party was een opvallend buurtfeest op een zeer aparte locatie. Ruim 400 bezoekers, een te gek optreden en mooie beroering in Overvecht. Zie de verfilming ervan door de buurtbewoners zelf: http://www.uindewijk.nl/overvecht/artikel/1308

Concept:
Natuurlijk wilde ik de elementen die de aankleding zouden vormen van afval laten maken. Van al het industriële afval uit de omgeving van Utrecht zouden we mooie dingen maken. Echter: de wereld van het afval was ons -gelukkig- al ver vooruit! Afval in grote oplages is allang een ‘nieuw product’. Maar daardoor ook te duur en wegens contracten vaak niet eens verkrijgbaar voor ons. Vervolgens hebben we ons oog laten vallen op het ‘appelsappen’stucloper als materiaal. Enkele weken voor het event echter bleek dit tegenwoordig vanwege ‘merkrecht’ verboden te zijn (de mislukte pakken uit de fabriek worden nu dus weer ‘gewoon weggegooid’).

Uiteindelijk hebben we onze figuren gemaakt van afval van de events die wij zelf in het verleden georganiseerd hadden. Als er bij events grote doeken, tapijten etc door de opdrachtgever worden weggegooid, probeer ik daar vaak een stok voor te steken en het materiaal zelf te bewaren tot het een nuttig tweede leven kan hebben. Zo ook op de WeBeatTheMountainDay! De aankleding is ontworpen en uitgevoerd door Atelier KeX met assistentie van de studenten van MijnStudent.nl

Resultaat:
Grote rode en blauwe figuren van afvalzakken, petflessen en de domtoren versierden het DOMplein, het podium en het terrein rondom “Het Grootste Kunstwerk van Afval”. De markt vol duurzame ondernemers was keurig en fleurig aangekleed. Vrolijk afval, cheers!

Foto’s: Alex de Vocht

Aan het eind van de avond (om 3:00 uur ‘s nachts) presenteren zij hun creatieve oplossing/product. De goede doelen kunnen daarmee meteen verder aan de slag of deze implementeren. Denk: websites, folders, huisstijl, marketing-acties, radiospots, out of the box wervingsacties etc. www.achtuuroverwerken.nl

In 2010 heb ik het project verder opgepakt en was ik projectleider van het evenement in Utrecht. Samen met het team van 4 andere creatieve zzp’ers heb ik goede doelen uitgezocht, creatieven verzameld, en het event bekend gemaakt, gesponsord gekregen en uitgevoerd. Vanwege een groot enthousiasme van de kant van goede doelen en creatieve ondernemers hadden we dit jaar zelfs meer dan 5 groepen aan het werk.

Tijdens dit project heb ik ontdekt hoe leuk ik het vind om een project te mogen aansturen. Een visie te ontwikkelen, een aanpak op te zetten en deze uit te rollen met anderen. In 2011 heb ik op de achtergrond de ontwikkeling van het project ondersteund.

Foto’s: Alex de Vocht

Initiatief voor projecten onder de vlag van 7 Days of Inspiration ontstaat door doeners en idealisten zelf: er zit geen vaste organisatie achter. Makkelijker is het om de beweging en het event te zien als een netwerk aan mensen met gelijkwaardige dromen dat in actie komt.

In Utrecht zijn er meerdere projecten uitgevoerd: om het sociale bewustzijn in de wijk te vergroten, om dienstverleners te inspireren tot duurzaam ondernemen, om je eigen huishouden te verduurzamen, om aandacht voor elkaar als heilzaam middel te promoten, en meerdere andere. In de week van het evenement, van 28 februari t/m 6 maart 2011, hebben al deze activiteiten hun start of afronding beleefd, zijn er workshops of lezingen over georganiseerd en zijn konden geïnteresseerden terecht in onze vaste thuisbasis Brasserie Borgesius in Utrecht.

In heel Nederland zijn er in 24 steden maar liefst 137 grote en kleine activiteiten en bijeenkomsten georganiseerd. Het was een ongelofelijk leerzaam project, omdat wij een dergelijk event als pioniers organiseerden.

Concept:
In plaats van zelf een concept te verzinnen, heb ik voorgesteld een brainstorm te houden met de vier jongste medewerkers van het team. In die brainstorm hebben zij zelf een idee gevormd. Samen hebben we de pijlers van het concept vastgesteld, maar zij hebben het plan voorbereid en uitgevoerd.

Resultaat:
Er is een prezi gemaakt met teksten, quotes en foto’s uit de workshops. De prezi kon automatisch doorlopend vertoond worden voor aanvang en na afloop van het debat. Tijdens het debat konden onderdelen uit de prezi worden getoond als suggestie voor het gesprek. De resultaten werden zo op een snel te verwerken, moderne en aantrekkelijke manier gedeeld.

Concept:
Ik organiseerde een gesprek met een aantal medewerkers van verschillende afdelingen om samen met hen een werkvorm voor de bijeenkomst te vinden.

Een werkvorm die het beste zou refereren aan hun dagelijkse werkzaamheden en situatie en die het meest effectieve leer-resultaat zou hebben. Het werd een simulatie/case-study. In groepen zijn de medewerkers aan de slag gegaan om een case op te lossen die alleen zou lukken wanneer daarvoor veel informatie van externen noodzakelijk was.

De ‘echte’ samenwerkingspartijen van buiten de RGD waren aanwezig en hadden elk een eigen ‘winkeltje’, waar zij in de etalage konden laten zien welke specifieke kennis of ondersteuning zij bieden. Kwam er een ‘klant’ bij hen informatie halen, dan kreeg die een gekleurd symbool mee. De symbolen konden worden opgehangen op speciale borden met ‘grijze huisjes’. Hoe meer bij de externe samenwerkingspartners ‘gewinkeld’ was; hoe kleurrijker en voller de ‘huisjes’.

Resultaat:
De ‘grijze huisjes’ werden langzaamaan steeds kleurrijker en kwamen vol te staan met alle soorten kennis en ondersteuning die her en der verzameld was.In de loop van de middag werd letterlijk zichtbaar wat netwerken voor resultaat kan hebben. Waar eerst nog lacherig werd gereageerd op het gebruik van gekleurde symbolen en de huisjes, eindigde de middag in een kleurrijk en vrolijke zaal vol energieke verzamelwoede.

Zie ook deze recensies:
http://hofstijl.nl/2011/04/23/op-visite/
http://www.denhaagdirect.nl/index.php/2011/04/18/op-visite-met-het-vijfde-bedrijf/
http://betterthanyesterday.punt.nl/?id=555101&r=1&tbl_archief

Foto’s hier en achter “Lees meer…”: Rob van Loon, Martina Klein en Nanko Goeting.

Bekijk de foto’s hieronder en lees hier meer.
Ik kan echter wel zoveeeel schrijven en vertellen over dit project… Mail of bel me als je meer wilt weten!

Mijn schoenen zijn nieuw. Ik heb ze gemaakt door goed op een rij te zetten wat ik nu precies voor dienst wil aanbieden:
Actieve en persoonlijk betrokken bezoekers vormen de zolen van de nieuwe schoenen, de basis. Dat is het doel dat ik altijd samen met opdrachtgevers probeer te behalen.
De stof waarvan de schoenen gemaakt zijn, bestaat uit alle soorten middelen waarmee dat doel bereikt kan worden: creatief denken, scherpere vraagstellingen, het gebruik van theater, muziek, film en fotografie.
De veters houden de boel bij elkaar: om de ontstane concepten goed te organiseren, onderscheid ik tegenwoordig inhoudelijke en productionele organisatie. Mijn werk start met het ontwikkelen van concepten en ontwerpen. De organisatie daarvan is de tweede stap. Zo houd ik focus op de inhoudelijke en creatieve kant van de zaak.
En ten slotte de punten van deze nieuwe schoenen. Deze zijn ferm en proberen ruimte te scheppen voor innovatieve wegen in de wereld van congressen en conferenties:
Ik wil opdrachtgevers helpen die meer willen op het gebied van oprecht en duurzaam resultaat, de inzet van dialoog i.p.v. debat, maatschappelijke relevantie, en de transitie van de bezoeker als consument naar de bezoeker als participant van een evenement.

De groene voeten staan voor mijn keuze om vanaf nu al mijn projecten zo milieu-, mens- en diervriendelijk mogelijk uit te voeren.
Gek genoeg kon ik de combinatie ‘duurzaamheid’ en ‘evenementen’ eerst niet aan elkaar koppelen. Een evenement is immers bij uitstek een product dat eenmalig is, vluchtig, en vaak veel geld, energie en grondstoffen kost. Bovendien leek vormgeving van evenementen dan ook nog eens meestal te leiden tot nog méér creëren: nog meer spullen, nog meer vervoer, nog meer afval…
Maar precies door die twee aannames serieus te nemen vond ik mijn groene weg:
Juist door in de evenementen branche te blijven werken kan ik bijdragen aan de ontwikkeling van duurzame oplossingen voor de organisatie van evenementen. En juist door creatief te denken kan ik duurzame oplossingen en nieuwe producten&diensten ontwikkelen!

De nieuwe schoenen weerspiegelen mijn keuze om mijn eigen handtekening scherper te maken en daarmee die opdrachtgevers van dienst te kunnen zijn die deze aanpak zoeken.
De groene voeten weten de weg: Ik bedenk concepten en organiseer evenementen alleen nog maar zo duurzaam mogelijk.

Link naar verslagje van mijn eigen event de NieuweSchoenenGroeneVoeten Ontmoetingsparty

De vier prinselijke broers Pol, Pieterjan, Bas en Eva proberen de ex geliefde van hun broer met man en macht te overreden…: “Ga mee naar de molen, onze broer maakt een einde aan zijn leven omdat hij zonder jouw liefde verder moest…ga mee en geef hem terug de reden van zijn bestaan!”
De reden van de weerzin bij de ex geliefde is ons onbekend.

Een unieke foto: De drie duurst betaalde topmodellen ter wereld, Hester, Aik en Joke, hangend aan de wieken van de molen.
Tijdens een hip feest in de molen over meer konijnenbont in fashion, zagen zij een konijn ontsnappen en de molen op huppelen. Hun leven wagend voor fashion klommen zij erachter aan,  Vanwege ondergewicht en tekort aan spierkracht lukte het ze uiteindelijk niet het konijn te pakken te krijgen, maar ook niet meer om naar beneden te komen.
Het konijn is er als een haas vandoor gegaan en schijnt een handel te hebben opgestart in tassen van mensenhuid.

Op de grond, achter de opstelling van presidenten van de zes grootste landen ter wereld, ligt op deze foto een anonieme wereldverbeteraar te sterven. Pas na afloop van de fotosessie werd het lichaam gevonden door een tuinman. De zes presidenten Hilke, Floris, Jan Maarten, Petra, Andrea en Barbara zeggen van niks te weten.
Wereldvrede is weer verder weg dan ooit, nu deze “Moord op de anonieme wereldverbeteraar” door diezelfde presidenten wordt aangegrepen om elkaar als vanouds te verdenken en beschuldigen…

Kunstenaars Christina, Ep, Sander en Guido doen in de buurt van de molen de ontdekking van… het dwarrzelzwab!!!

In een laatste poging hun schitterende verschijning te redden, weten de  3 Misses Universe Idar, Bas en Marion ons nog te vertellen dat er zich bloederige taferelen hadden afgespeeld in de molen: “Duistere taferelen… rondspattend bloed…” was hun welgekozen commentaar.

“Oscars uitsluitend voor jong talent”
Uit onvrede over hun afwijzing heeft de verzameling stokoude Hollywood actrices Evelien, Roeth, Sabine, Juliette en Marriet zich kapot gezopen buiten de molen, waar de Oscaruitreiking van dit jaar plaatsvond. Jong aanstormend talent Lucia won die dag en komt polshoogte nemen van de treurigheid.

De drie koninginnen Rixt, Mayke en Koosje bieden prinses Lena en haar voedster Anouk een symbolisch cadeau aan om daarmee “dertiendag” te kunnen bezweren… De toekomst van het land hangt af van de reactie van prinses Lena…

Een historisch hoogtepunt: de rivaliserende mediatyconen Freek, Amber en Harry voor het eerst bijeen voor de viering van “De eerste uitzending vanuit de molen, 1712″. (Beurskoersen moesten wel in de gaten gehouden blijven worden…)

Nobelprijswinnaars Daan en Ewout bestormen de molen.
“We bestormen de essentie, de bron, de waarheid, het geheim dat zich in de molen bevind. De wetenschap is te afstandelijk, bloedeloos geworden. Een bange bezigheid die omzichtig probeert risico te meiden. Wij hebben ontdekt dat de enige manier om bij de waarheid te komen is deze te bestormen!” aldus de dappere wetenschappers…

De rockband “Red, Red Wine”, bestaande uit worldfamous rockstars Anne Kee, Jan en Kamilla na de uitreiking van de MTV Awards.
Zou het waar zijn wat roddelbladen al langer schrijven? Dat Anne Kee er een dubbele verhouding op na houdt met zowel Jan als Kamilla? Verschillende bronnen spreken in ieder geval van plotselinge haat en nijd tussen Jan en Kamilla.
De rockband laat, zoals altijd, niks los over haar privéleven, waarover de meest excentrieke verhalen de ronde doen…

Hertogen en hertoginnen Edwin, Rudolf, Achmed en Tinus bewegen met hun handen door de lucht, nadat het volk zojuist in de molen besloten heeft dat nu ook de adel gewoon moet gaan werken voor hun geld.
De actie van de hertogen en hertoginnen is overigens niet symbolisch bedoeld; de adellijke lieden bleken werkelijk te denken dat dit de juiste invulling was van hun belofte “de handen meer te laten wapperen”. Hertoginnen Lotje en Kleine Kaat weigeren overigens pertinent.

Schaakgrootmeesters Ria en Raoul eren het belangrijkste symbool voor schakers: “De molenaarsgeit”
Lang, lang geleden werd eens een grote holle boom de zagerij van de houtzaagmolen binnen gebracht. Dit om mooie schaakstenen uit te maken. Naast de molen zou een levensgroot schaakspel komen staan. Maar toen de molenaar de zaag in de boom zette, bleek er een oude grimmige holle-boom-heks in te leven, waarvan hij nu het leven verstoorde. Kwaad geworden heeft zij de molenaar toen veranderd in een geit. Omdat de heks hem voor altijd wilde laten voelen wat hij misdaan had, maakte zij de “molenaargeit” onsterfelijk.
De dorpelingen waren de molenaar plotseling kwijt en vonden in zijn plaats een geit. In plaats van een levensgroot schaakspel, hebben ze toen maar een kleine kinderboerderij gebouwd naast de molen.

Daar woont de “molenaargeit” al sinds mensenheugenis… Hij wordt dagelijks bezocht door schakers van over de hele wereld en vele schaakgrootmeester hopen geluk te halen door het langdurig knuffelen van het ongelukkige dier…

Foto’s van: Eduard Louwerse, Isabel Hennings Backer (www.henningsbacker.nl) en Terra Hensema

Link naar een verslag van het gehele event NieuweSchoenenGroeneVoeten Ontmoetingsparty

Link naar blogje over wat mijn nieuwe schoenen en groene voeten dan eigenlijk zijn…